Szkarlatyna, inaczej nazywana też płonicą, jest chorobą zakaźną, którą wywołuje paciorkowiec typu A. Najczęściej chorują na nią dzieci, jednak także dorośli są na nią narażeni. Szkarlatyna charakteryzuje się przede wszystkim drobną, czerwoną wysypką. Rozprzestrzenia się bardzo szybko – drogą kropelkową. Zarażamy się poprzez przebywanie z chorym. Chorobę może także rozprzestrzeniać osoba zdrowa, która jest nosicielem bakterii paciorkowca.
Objawy szkarlatyny u dzieci
Szkarlatyna u dzieci występuje w okresie jesienno-zimowym. Lekceważona i nieleczona może być niebezpieczna, tym bardziej, że nadal nie ma na nią skutecznej szczepionki. Dzieci mogą zachorować na szkarlatynę także poprzez kontakt z osobą chorą na anginę, która jest także wywołana przez paciorkowce.
Pierwszymi objawami szkarlatyny są:
- ból gardła,
- wysoka gorączka,
- zaczerwienione i powiększone migdałki,
- biały nalot na języku,
- ból brzucha i nudności,
- wymioty,
- ból głowy,
- wysypka, która pojawia się na tułowiu, rękach i nogach,
- ogólne rozbicie i złe samopoczucie.
Pierwsze objawy szkarlatyny występują po około 2-3 dniach kontaktu z osobą chorą. Dopiero po wystąpieniu wysokiej gorączki pojawiają się czerwone krostki, które wielkością przypominają główkę od szpilki. Są to pierwsze objawy charakterystyczne dla szkarlatyny. Skóra przybiera kolor płomienisto-czerwony i może swędzieć. Krostki najpierw pojawiają się na piersiach, a następnie rozprzestrzeniają na całe ciało – najwięcej pojawia się ich w okolicach pachwin i pod pachami. Charakterystyczne jest to, że wysypka nie występuje w okolicach ust i nosa. Po tygodniu wysypka znika, a zaczyna się łuszczyć skóra.
Objawy szkarlatyny u dorosłych
Szkarlatyna u dorosłych jest trudniejsza do zdiagnozowania, niż u dzieci. Głównie z tego powodu, że myli się ją z alergią i objawy występują wybiórczo. Jednak u dorosłych choroba może przebiegać dużo gwałtowniej. Dodatkowe informacje o objawach szkarlatyny u dorosłych: http://szkarlatyna.info.pl
Mogą się niekiedy pojawiać zaburzenia ze strony układu krążenia:
- zapalenie mięśnia sercowego,
- utrata przytomności,
- szmery skurczowe nad sercem,
- powiększenie wątroby,
- powiększenie śledziony.
U osób dorosłych także często występuje wysoka gorączka, ból gardła, zapalenie węzłów chłonnych, posocznica. Wysypka może pojawiać się wraz z gorączką i tworzyć może wypukłe wykwity, a krostki mogą się zlewać w całość. Charakterystycznym objawem dla szkarlatyny są też nitkowate wybroczyny, które pojawiają się na ciele oraz w gardle chorego.
Leczenie szkarlatyny
Lekarz stawia diagnozę na podstawie występujących objawów, aby ją potwierdzić pobierany jest wymaz z migdałków i tylnej ściany gardła. Na podstawie wyników można zaobserwować obecność lub brak paciorkowca typu a.
Wykonuje się także badanie krwi – morfologię. W krwi chorego zauważa się podwyższony poziom neutrofilów oraz obecność eozynofilów. Po ustaleniu diagnozy osobie chorej podawany jest antybiotyk przez okres 10 dni. Lek należy brać regularnie, aż do całkowitego wyleczenia.
Jeżeli gorączka jest wysoka, można zastosować domowe sposoby, np. chłodne okłady. Należy pamiętać o tym, by regularnie nawadniać organizm. Dodatkowo powinniśmy wietrzyć mieszkanie i często zmieniać pościel. Nawet jeśli szkarlatyna ma łagodny przebieg, nie powinniśmy wychodzić z domu.
Niedoleczona szkarlatyna może powodować:
- zapalenie ropne węzłów chłonnych,
- gorączkę reumatyczną,
- zapalenie mięśnia sercowego,
- zapalenie ucha,
- paciorkowcowe zapalenie stawów,
- kłębuszkowe zapalenie stawów.