Dyskopatia – choroba XXI wieku

Dyskopatia – choroba XXI wieku
5 (100%) 4 głosy

Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i związane z nimi zespoły bólowe to jedne z najczęstszych schorzeń układu ruchu. Odcinkiem kręgosłupa narażonym na stałe przeciążenia, zarówno w pozycji stojącej, jak i siedzącej, jest odcinek lędźwiowy kręgosłupa. To właśnie w tej lokalizacji jest zazwyczaj diagnozowana dyskopatia kręgosłupa. Dotyka ona coraz większej liczby osób, nawet tych młodszych. Co należy wiedzieć o tej chorobie?

Jakie są przyczyny dyskopatii kręgosłupa?

Dyskopatia kręgosłupa to zmiana chorobowa krążka międzykręgowego. Ta chrzęstna struktura, potocznie określana mianem dysku, zlokalizowana jest między trzonami poszczególnych kręgów. Ma za zadanie amortyzację kręgosłupa oraz zapewnienie jego ruchomości. Wraz z wiekiem struktury te ulegają ścieńczeniu i włóknieniu oraz tracą elastyczność. Może dojść do przesunięcia krążków międzykręgowych poza ich anatomiczne położenie. Takie wypadnięcie dysku prowadzi do ucisku na rdzeń kręgowy. Głównym czynnikiem ryzyka rozwoju dyskopatii jest zatem wiek. Inne niesprzyjające okoliczności to ciężka praca fizyczna, dźwiganie ciężarów i nadmierne przeciążenie kręgosłupa lub przeciwnie – siedzący tryb życia. Na kręgosłup bardzo źle wpływa także nadwaga i otyłość.

Jak rozpoznać dyskopatię lędźwiową?

Objawy dyskopatii lędźwiowej zależą od stopnia zmian patologicznych dotyczących krążka międzykręgowego oraz stopnia ucisku na rdzeń kręgowy. Podstawowym objawem jest ból o zróżnicowanym charakterze: może być miejscowy, ograniczony jedynie do miejsca wystąpienia choroby. Zdarza się także ból o charakterze promieniującym lub z towarzyszącym zaburzeniem czucia promieniowego. Możliwy jest także nagły atak rwącego bólu, określany jako rwa kulszowa. Wtedy bólowi towarzyszą objawy porażenia nerwów, z mrowieniem kończyny dolnej, zaburzeniami czucia czy porażeniem. W celu potwierdzenia rozpoznania wymagane jest wykonanie badań obrazowych: RTG kręgosłupa lub tomografii czy rezonansu magnetycznego kręgosłupa.

Dyskopatia lędźwiowa – leczenie

Leczenie dyskopatii kręgosłupa polega na stosowaniu leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Miejscowo stosowane są maści przeciwbólowe i rozgrzewające lub plastry rozgrzewające. Taka kuracja zazwyczaj trwa 7-10 dni i ma na celu złagodzenie objawów. Zalecany jest odpoczynek, a gdy najsilniejszy ból minie, warto skorzystać z profesjonalnych zabiegów fizjoterapeutycznych. Jeśli takie leczenie nie przynosi skutku, wymagane jest leczenie operacyjne. Małoinwazyjne zabiegi to przezskórna nukleoplastyka laserowa PLDD, mikrodyscektomia lędźwiowa czy nukleoplastyka metodą Disc-FX.

Bardzo ważne jest zapobieganie nawrotom choroby. Kluczowe w profilaktyce dyskopatii jest prowadzenie umiarkowanie aktywnego trybu życia, przyjmowanie prawidłowej postawy ciała oraz unikanie dźwigania znacznych ciężarów. Warto zainwestować w ortopedyczny materac do spania, który we właściwy sposób podtrzyma odcinek lędźwiowy kręgosłupa i zapobiegnie pogłębianiu zwyrodnienia.

Więcej na stronie: http://bolkregoslupa.net.pl/

2 thoughts on “Dyskopatia – choroba XXI wieku

  1. Ola

    Pewnie nie ma na to żadnych badań, ale dyskopatia pojawia się też u osób, które pracują na laptopach. Siłą rzeczy ma się wtedy zgiętą głowę i patrzy się w dół. Dlatego warto stosować monitory, żeby mieć wyprostowany odcinek szyjny i nie mieć kłopotów z kręgosłupem na starość.

    Reply
  2. Plawgo

    Oczywiście, że tak. Ale dotyczy to też komórkowców, którzy cały czas są wlepieni w smartfony. Stawiam dolary przeciw orzechom, że za paręnaście lat dyskopatia będzie wielkim problemem w całym rozwiniętym świecie. Zobaczycie, że będzie masakra, a kolejki do lekarza będą ogromne.

    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *